|
Uniwersytet Łódzki
Uniwersytet Łódzki jest uczelnią państwową powołaną do życia dekretem z dnia 24 maja 1945 r.
Działalność dydaktyczno-naukowa uniwersytetu prowadzona jest na 11 wydziałach
oraz w licznych specjalistycznych ośrodkach naukowo-badawczych.
Od momentu powstania do chwili obecnej, czyli niemalże przez okres 60 lat,
uczelnia nieustannie rozwija i dostosowuje do potrzeb rynku swoją ofertę edukacyjną
i naukową, kształcąc rocznie średnio ponad 43. 000 studentów, słuchaczy studiów doktoranckich
i podyplomowych (patrz strona www.uni.lodz.pl).
W ostatniej dekadzie powołanych zostało wiele nowych kierunków studiów
(np. Międzywydziałowe Studia Matematyczno-Przyrodnicze),
stałej modyfikacji ulegają też programy studiów,
dostosowujące ofertę edukacyjną do norm i standardów europejskich,
w tym do Europejskiego Systemu Punktów Kredytowych (ECTS, European Credit Transfer System).
Uczelnia intensywnie uczestniczy we współpracy międzynarodowej, zarówno w zakresie realizacji
programów edukacyjnych i badawczych, jak też współpracy w ramach umów bilateralnych
z licznymi ośrodkami naukowymi na całym świecie.
Uniwersytet Łódzki wiąże dalszy swój rozwój z rozwojem Łodzi i całego regionu łódzkiego,
angażując się w liczne inicjatywy w tym zakresie.
Przykładem tego jest koordynacja specjalnego projektu dotyczącego
opracowania Regionalnej Strategii Innowacyjności w Regionie Łódzkim (RSI LORIS),
zaangażowanie w uruchomienie Łódzkiego Parku Naukowo-Technologicznego,
realizacja umowy offsetowej zawartej dnia 24 lipca 2003r. między Uniwersytetem Łódzkim a Uniwersytetem Teksańskim w Austin,
obejmującej przeprowadzenie przez UŁ przedsięwzięć wspomagających rozwój sektora zaawansowanych technologii w Polsce.
W ramach powyższej umowy powołano Akcelerator Technologii i Centrum Innowacyjności.
Politechnika Łódzka
Politechnika Łódzka jest jedyną uczelnią techniczną w regionie i jedną z największych w kraju.
24 maja 1945 roku został podpisany dekret erekcyjny powołujący Politechnikę Łódzką
i nadający jej rangę państwowej szkoły akademickiej.
Obecnie w uczelni kształci się około 20 000 studentów na 9 wydziałach.
Do wyboru są 22 kierunki studiów i ponad 100 specjalności, studia doktoranckie oraz podyplomowe.
Unikatową jednostką jest Centrum Kształcenia Międzynarodowego,
w którym studia prowadzone są w języku angielskim i francuskim.
Uczelnia szczyci się również Centrum Diagnostyki i Terapii Laserowej
- jedyną tego typu jednostką w polskich szkołach wyższych.
Politechnika Łódzka uczestniczy we współpracy międzynarodowej,
obejmującej zarówno wymianę studentów jak i programy naukowe.
Obszary badawcze realizowane na PŁ obejmą prawie wszystkie zagadnienia współczesnej nauki.
Od początku swojego istnienia uczelnia podejmuje współpracę z przemysłem.
Podpisywane są umowy zarówno z dużymi firmami z kapitałem zagranicznym,
jak i z firmami prywatnymi i państwowymi.
RSI LORIS
Regionalna Strategia Innowacji Województwa Łódzkiego jest efektem wspólnej inicjatywy świata nauki
i władz regionu, zapisanej w Deklaracji z 10 czerwca 2002 r. W myśl Deklaracji Komitet Badań Naukowych
(dzisiejsze Ministerstwo Nauki i Informatyzacji) zadeklarował między innymi merytoryczne, organizacyjne
i finansowe wsparcie dla przygotowywania Regionalnych Strategii Innowacyjnych
zgodnych z priorytetami Narodowego Planu Rozwoju i programami rozwoju województw.
Celem tych strategii ma być wzrost udziału nauki i zaawansowanych technologii
w regionalnych programach rozwoju oraz zwiększenie możliwości pozyskania środków
z unijnych funduszy strukturalnych. Natomiast Wojewodowie i Marszałkowie zadeklarowali podejmowanie -
w granicach swoich ustawowych uprawnień inicjatyw i prac w celu wykorzystania działań Komitetu Badań Naukowych.
Akademia Sztuk Pięknych
Państwowa Wyższa Szkoła Sztuk Plastycznych w Łodzi,
obecnie Akademia Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego, powołana została wiosną 1945 roku,
w wyniku starań miejscowych artystów - Władysława Strzemińskiego i Stefana Wegnera,
oraz przybyłych do Łodzi - Felicjana Szczęsnego Kowarskiego, Romana Modzelewskiego, Ludwika Tyrowicza,
Władysława Daszewskiego i Stefana Byrskiego. Pierwszym dyrektorem mianowano Leona Ormezowskiego.
Tworząc program, założyciele łódzkiej uczelni szukali inspiracji w artystycznym
i dydaktycznym dorobku Bauhausu i doświadczeniach pedagogicznych Kazimierza Malewicza.
Kształcenie w zakresie specjalizacji z dyscyplin sztuki użytkowej otrzymało tę samą rangę, co studium z natury.
Duży nacisk położono też na rozwój świadomości wizualnej w kontekście najnowszych wówczas prądów w sztuce.
Początek historii Uczelni jest nierozerwalnie związany z postacią Władysława Strzemińskiego,
wybitnego artysty, teoretyka i pedagoga PWSSP w latach 1945 - 1950.
W 1987 roku, przyjmując imię Władysława Strzemińskiego, jako swego patrona,
uczelnia wpisała również w swój program kontynuację jego idei, kontynuację twórczą, ewolucyjną,
wiążącą tradycję ze współczesnością.
Uniwersytet Medyczny
Uniwersytet Medyczny w Łodzi rozpoczął działalność 1 października 2002 roku.
Powstał po połączeniu łódzkich uczelni: Akademii Medycznej (utworzonej w 1950 r.)
oraz Wojskowej Akademii Medycznej (powołanej w 1958 r.).
Od początku działalności AM i WAM ich mury opuściło ponad 34 tys. lekarzy, stomatologów,
farmaceutów (w tej grupie blisko 6 tys. oficerów - lekarzy, stomatologów i farmaceutów)
oraz absolwentów innych kierunków medycznych.
Uniwersytet Medyczny jest największą państwową uczelnią medyczną w kraju.
Zatrudnia ponad 1200 nauczycieli akademickich (wśród nich znajduje się ponad 140 profesorów zwyczajnych,
ponad 110 doktorów habilitowanego i ok. 720 doktorów nauk). Posiada osiem wydziałów: Farmaceutyczny,
Fizjoterapii, Kształcenia Podyplomowego, Lekarski, Lekarsko-Dentystyczny, Nauk o Zdrowiu, Pielęgniarstwa
i Położnictwa, Wojskowo-Lekarski. Sześć wydziałów uzyskało prawo nadawania stopni naukowych.
Ponad 5,5 tys. Studentów Uczelni studiuje na kilkunastu kierunkach: lekarskim, pielęgniarskim, położnictwa,
lekarsko-dentystycznym, technik dentystycznych, fizjoterapii, farmaceutycznym, analityki medycznej,
kosmetologii, zdrowia publicznego oraz ratownictwa medycznego.
Fundacja Rozwoju Przedsiębiorczości
FRP założona w 1991 r. jest jednym z pierwszych edukacyjnych ośrodków zarządzania
oraz jednym z czterech regionalnych ośrodków kształcenia menedżerów powołanych
w ramach programu finansowego przez Brytyjski Know-How Fund.
Mogły one od samego początku rozwinąć szeroką działalność szkoleniową dzięki wsparciu KHF
oraz europejskich programów pomocy dla Europy Środkowej i Wschodniej: Tempus i Fundusz Współpracy.
FRP była w województwie łódzkim pierwszą instytucją, która zaczęła szerzyć ideę nowoczesnej gospodarki,
dążąc do zintegrowania ponad podziałami politycznymi powstającego na tym terenie środowiska przedsiębiorców.
Wyrazem uznania dla osiągnięć Fundacji w tej dziedzinie była wizyta twórczyni Know-How Fund,
byłej premier Wielkiej Brytanii, Pani Margaret Thatcher, złożona w siedzibie FRP w październiku 1991 r.
Fundacja Rozwoju Przedsiębiorczości w Łodzi wyróżniona została w Konkursie EUROPRODUKT 2001,
pod patronatem Ministerstwa Gospodarki i Urzędu Komitetu Integracji Europejskiej,
za działalność szkoleniową, informacyjną i doradczą wspomagającą przygotowanie polskich przedsiębiorstw
do integracji z Unią Europejską.
Instytut Europejski
Instytut Europejski został powołany do życia w dniu 30 września 1993 r.
i zgodnie ze swym statutem, prowadzi działalność szkoleniową, edukacyjną, badawczą, wydawniczą
i informacyjną w zakresie prawnych, historycznych, politycznych, społecznych
i kulturowych aspektów procesu integracji europejskiej.
Instytut realizuje swoje zadania we współpracy z Urzędem Komitetu Integracji Europejskiej,
w oparciu o wyodrębnione programy i projekty szkoleniowe, badawcze, wydawnicze
i informacyjno-popularyzatorskie. Na mocy umowy międzyrządowej,
Instytut uzyskał status filii Instytutu Administracji Publicznej
(European Institute of Public Administration - EIPA)w Maastricht.
Umowa między rządem polskim a EIPA podpisana została,
w obecności Przewodniczącego Komisji Europejskiej Jacques'a Delors'a, 21 maja 1994r.
W ramach działalności filialnej EIPA Instytut prowadzi szkolenia dla polskiej administracji publicznej.
Poza działalnością filialną EIPA, Instytut realizuje swoje zadania, w ramach umów międzyrządowych
i o współpracy bilateralnej, z takimi instytucjami jak: Akademia Prawa Europejskiego,
Narodowy Instytut Administracji, Instytut Tobiasza Assera, Centrum Studiów Europejskich.
Od maja roku 2000, w wyniku wygranego konkursu, Instytut pełni rolę
Regionalnego Centrum Informacji Europejskiej.
Instytut Sadownictwa i Kwiaciarstwa w Skierniewicach
Powstanie Instytutu jest zasługą prof. dr Szczepana Aleksandra Pieniążka.
Prezydium Rządu uchwałą z dnia 23 stycznia 1951 roku powołało do życia Instytut Sadownictwa w Skierniewicach.
Zgodnie z założeniami, które przygotował prof.S.A. Pieniążek,
zadaniem Instytutu było podejmowanie kompleksowych badań w dziedzinie sadownictwa.
Miały one obejmować następujące dziedziny: hodowlę, szkółkarstwo, agrotechnikę, mechanizację,
ekonomikę produkcji owoców, ochronę sadów przed chorobami i szkodnikami,
ocenę przydatności owoców do przetwórstwa i przechowalnictwa, biologię i fizjologię roślin sadowniczych
oraz upowszechnianie wiedzy sadowniczej. Pierwszym dyrektorem Instytutu został prof. dr S.A. Pieniążek.
Kierował on Instytutem do 1983 roku.
W okresie od 1984 do 1990 roku dyrektorem Instytutu był prof. dr Stanisław Zagaja,
od 1 stycznia 1991 roku do 8 stycznia 1998 funkcję te pełnił prof. dr Edward Lange.
Obecnie dyrektorem Instytutu jest prof. dr Danuta Goszczyńska.
W 1977 roku Instytut Sadownictwa zmienił nazwę na Instytut Sadownictwa i Kwiaciarstwa.
Instytut Medycyny Pracy
Instytut Medycyny Pracy im. prof. Jerzego Nofera w Łodzi, utworzony w 1954 r.,
jest placówką naukowo-badawczą, zajmującą się wszelkimi dziedzinami
powiązanymi z szeroko pojętą medycyną pracy, takimi jak: diagnostyka, leczenie
i zapobieganie chorobom zawodowym, higiena pracy, epidemiologia, ochrona radiologiczna,
toksykologia doświadczalna, toksykologia środowiskowa, fizjologia i psychologia pracy
oraz organizacja służby medycyny pracy.
W ciągu ostatnich lat zakres działalności Instytutu poszerzył się o nowe dziedziny:
skutków zdrowotnych narażenia środowiskowego,
ocenę ryzyka skutków zdrowotnych narażenia na czynniki chemiczne, bezpieczeństwo chemiczne
oraz promocję zdrowia w miejscu pracy.
Instytut stanowi zaplecze naukowo-badawcze Ministra Zdrowia w wymienionych dziedzinach,
a także sprawuje funkcje doradcze oraz przygotowuje ekspertyzy zarówno dla Ministerstwa Zdrowia,
Głównego Inspektoratu Sanitarnego, jak i innych jednostek administracji państwowej,
związków zawodowych i przedsiębiorstw przemysłowych na terenie całego kraju.
|
|
|